Ruud Poppelaars was het zevende kind uit een gezin van acht.
Zijn gezin heeft moeilijke tijden meegemaakt. Zo raakten ze in de jaren twintig en in de jaren dertig twee keer na een periode van welvaart van de ene op de andere dag al hun geld kwijt. En toen de oorlog uitbrak gingen ze voor een derde keer een dal in.

In de jaren dertig was er een periode waarin meerdere kinderen uit het gezin tijdelijk bij andere gezinnen ondergebracht werden. Tweemaal per jaar werden ze bezocht door hun moeder die dan met de bus langs kwam. Zo ook bij Ruud die toen zes jaar oud was.
Die ervaringen hebben sporen achtergelaten en zijn karakter gevormd. Ze zorgden voor gevoelens van wantrouwen en onveiligheid, maar brachten ook veerkracht en vastberadenheid.

Ruud nam zich na de oorlog voor om hard te gaan werken zodat hij financiële stabiliteit zou hebben.
In de jaren zestig begon hij samen met zijn broer een fabriek waarmee ze autospuitcabines produceerden. Het bedrijf groeide snel en de zaken gingen goed. Ruud was vaak onderweg naar klanten in Nederland en België.
Ergens rond 1970 reed hij op een dag in zijn Citroën DS naar een klant in Maastricht. Hij was toen in de vijftig en die dag voelde hij zich niet lekker. Het hebben van een bedrijf bracht veel zorgen met zich mee en ook de relatie met zijn broer stond inmiddels onder druk.

In zijn tijd werd er niet snel gesproken over overwerkt zijn. Men dacht: van hard werken word je niet ziek. Maar het ging eigenlijk al een tijd niet goed met hem.
Tijdens die rit kreeg Ruud een angstaanval. Hij merkte hij dat hij zijn aandacht niet meer goed bij het verkeer kon houden en zette de auto daarom aan de kant.

Hij draaide de binnenspiegel naar zich toe en keek zichzelf een tijdje aan. Toen wees hij met zijn wijsvinger eerst naar de spiegel en daarna naar zichzelf en sprak hardop deze woorden uit:

"Wie is hier de chef? … Ik ben hier de chef!"

Hij draaide de spiegel terug, reed verder en voelde zich een stuk lichter.
Later heeft hij dit verhaal nog vaak trots aan ons verteld. Hij bracht het als een kantelpunt en gaf ons hiermee zijn voorbeeld van persoonlijk leiderschap.

In 2007 is Ruud op tachtigjarige leeftijd overleden. Met het verhaal over de spiegel deelde hij een levensles.

Mijn naam is Herman Poppelaars. Ik ben het zesde kind uit een gezin van zeven.
Toen ik ongeveer acht jaar oud was, vertelde mijn vader mij het verhaal over de spiegel. Dat verhaal heeft me altijd geboeid. In verschillende fases van mijn leven moest ik er weer aan denken. Steeds opnieuw hielp het me om stil te staan en naar mezelf te kijken.

In 2015 nam ik een belangrijke beslissing: ik wilde echt naar mezelf gaan kijken en onderzoeken wie ik was en waarom ik bepaalde dingen deed. Ik begon een proces van zelfonderzoek. Daarbij heb ik oude gewoontes en patronen doorbroken die mij niet meer hielpen.
Dat heeft veel veranderd. Ik ben daardoor een betere versie van mezelf geworden en ook een betere vader voor mijn kinderen.

Tegenwoordig begeleid ik anderen in hun eigen proces van zelfonderzoek. Op zigoud.com kun je meer lezen over wat ik aanbied. Je bent van harte welkom om contact op te nemen.

Deze spiegel is voor jou.

Wanneer je jezelf bewust gaat aankijken zie je in de spiegel meer dan alleen je uiterlijk.

Vaak zijn we geneigd de blik naar buiten te richten om te kijken naar wat anderen doen, vinden of verwachten van ons.
Door jezelf aan te kijken ga je juist naar binnen.

Soms kan dat confronterend zijn, als je iets ziet dat vraagt om verandering. Soms is het juist krachtig, als je jezelf herinnert aan wie je bent.
Beide zijn waardevol.

Je kunt ook een vraag stellen aan jezelf.
Door te luisteren naar je antwoord ontwikkel je zelfbewustzijn en dat is de basis voor verandering.

Wil jij deze spiegel?
Een 'wie is hier de chef?' spiegel, voor jezelf of voor een ander, bestel je door een mail met je gegevens te sturen naar herman@poppelaars.com. Je kunt de spiegel ophalen in Amsterdam of ik stuur hem per post naar je toe. De spiegel heeft een vintage 'wie is hier de chef?' Dymo lettertekst en is voorzien van een handige zuignap voor wandmontage.
Een spiegel kost 35 euro excl. btw en eventuele verzendkosten.

Mijn vader had een gave voor oneliners met lessen die steeds opnieuw kunnen inspireren. Bij elke spiegel geef ik je graag iets mee van mijn vader.
Drie van zijn mooiste oneliners, op luxe spiegelende stickers, krijg je erbij als cadeau.

Ik wens je toe dat ze je veel inzicht mogen brengen.

Hartelijke groet, ook namens mijn vader Ruud.
Herman Poppelaars.